Inspiratie

IMG_1688I see trees of green, red roses too. I see them bloom for me and you. And I think to myself; what a wonderful word. – I see skies of blue and clouds of white. The bright blessed day, the dark sacred nights. And I think to myself; what a wonderful world.

The colors of the rainbow so pretty in the sky. Are also on the face of people going by. I see friends shaking hands saying how do you do? They’r really saying I love you. I hear babies crying, I watch them grow. They’ll learn much more than I’ll ever new. And I think to myself; what a wonderful world. Yes I think to myself, what a wonderful world. (lyrics by Bob Thiele(“George Douglas”) and George David Weiss)

Dit is één van de vele prachtige liedjes die mij diep weet te raken en mij weet te inspireren. Muziek doet sowieso wat met mij. Of het nou om kinderliedjes, (lees Kinderen voor Kinderen, Ministars of Junior Songfestival) the 50’s t/m the 80’s en 90’s, (waarvan de laatste twee natuurlijk jeugdsentiment zijn) klassieke muziek of musicalmuziek gaat. Muziek raakt me altijd diep in het hart. Ik word er niet alleen heel erg vrolijk en blij van, ook werkt het rustgevend voor mij. (dus als ik boos ben, zet dan gerust rustige muziek op en je zult zien dat de bozebui als sneeuw voor de zon verdwijnt.) Maar muziek doet meer bij mij. Het bezorgd me ook vaak genoeg kippenvel. Dit kan zomaar ontstaan door een prachtige muziekcompositie, een mooie zin, een combinatie van verschillende muziekinstrumenten of door de zang. Zonder muziek in mijn leven zou ik het enorm zwaar krijgen, denk ik.

Boeken                                                                                                                                                            Maar niet alleen muziek weet mij te raken en te inspireren. Ook boeken, zoals die van Daphne Deckers (omdat ze altijd op zo’n herkenbare en humoristische manier dingen beschrijft). Mariska Versteegh (oud collega, oprichtster van het kinderdagverblijf “Villa Ticca in Ecuador en schrijfster van het boek “Kinderen van Quito,” ) en Kobie Krüger (schrijfster van het waar gebeurde verhaal van een gezin dat elf jaar in en rondom het Zuid-Afrikaanse Krügerpark woont…omdat ik mijn hart verloor aan dit prachtige land) hebben mij allen weten te raken en te inspireren tot het schrijven van mijn eigen boek. (dat helaas nog steeds niet af is en waarvan ik de deadline weer niet haal, maar dat is weer een heel ander verhaal…)

Inspiratiebronnen voor het leven                                                                                                                En wat te denken van al die lieve en bijzondere personen, die ik in mijn hart heb mogen sluiten, en door de jaren heen heb mogen leren kennen. Ook zij waren en zijn nog steeds een zeer waardevolle inspiratiebron voor mij. En dan heb ik het o.a. over Ivo, de liefste man die ik me maar wensen kan. Onze drie geweldige en lieve kinderen, waar ik zielsveel van houd en waarvoor ik het boek ben gaan schrijven. Mijn lieve mama, mijn inspiratiebron om al op hele jonge leeftijd er achter te mogen komen, dat ik ook dolgraag moeder wilde worden.(een beter voorbeeld kon ik mij niet wensen) Mijn lieve papa, die stiekem mijn allereerste schrijvers-inspiratiebron is geweest. (hij schreef zelf (vak)boeken en gaf altijd maar één boodschap mee; “Wie schrijft, die blijft.” Maar ook mijn broer, schoonouders, zwager, schoonzusje en al mijn lieve vriendinnen en kennissen (teveel om allemaal bij naam op te noemen, sorry) zijn een ware inspiratiebron voor mij. Ieder op zijn of haar eigen manier. En ik ben ze daar dan ook zeer dankbaar voor.

Een hele bijzondere groep mensen                                                                                                              Maar sinds afgelopen dinsdag (14 april jl.) mag ik mezelf nóg rijker prijzen. Ik heb namelijk kennis mogen maken met een zeer bijzondere, inspirerende, krachtige en lieve groep mensen, die ik vanaf het eerste moment dat ik ze leerde kennen, in mijn hart heb gesloten. (echt waar dames en heren van Stichting De Beschermde Wieg) Nooit geweten dat ik, zo snel, mezelf zo vertrouwd kon voelen binnen een grote groep (onbekende) mensen. (die ik alleen maar via Facebook had leren kennen). Het ontvangst was zo warm en hartelijk. De mini Bossche Bollen en de fantastische lunch waren heerlijk, het verbindingsgevoel was er meteen vanaf het eerste moment. Iedereen stond open voor elkaar, voor het leerproces én voor de eventuele kritische noten. Een hele bijzonder groep mensen met wie ik me verbonden voelde en waarvan ik voor nu en in de toekomst, nog heel erg veel van kan en mag leren. Kortom, het was een zeer waardevolle, inspirerende, leerzame, maar vooral mooie dag. Een dag die ontzettend veel indruk op me heeft gemaakt. Een dag waar ik veel inspiratie uit kan putten en die ik nooit meer vergeten zal.

One Response to Inspiratie

  1. Miriam van Veen says:

    Jij ook bedankt voor je inspirerende verhalen op de bijeenkomst van de beschermde wieg! Je hebt mij echt aan het denken gezet over bepaalde onderwerpen :) Top!